Vandaag neem ik jullie mee op fotografie-uitje. Ik geef jullie een kijkje in de manier waarop ik fotografeer. Ik vind het heerlijk om er echt op uit te gaan om te fotograferen. Helaas lukt me dat minder dan ik zou willen door mijn migraineaanvallen en momenteel door de gevolgen van mijn operatie afgelopen november.

Eén van mijn favoriete plekken om te gaan fotograferen is de Oude Hortus in Utrecht: een kleine, maar hele mooie tuin achter het Universiteitsmuseum. Vorige week donderdag zou het ’s nachts gaan vriezen en daarom was het vrij zeker dat er de volgende ochtend rijp op de planten zou liggen. Ik zag een mogelijkheid om mooie natuurfoto’s te kunnen maken. Aangezien ik de volgende dag nog geen plannen had, ontstond het idee om naar de Oude Hortus te gaan. De tuin is het hele jaar open! Maar omdat ik niet mag fietsen en de bussen zeer onhandig rijden leek het plan onhaalbaar. Dat was het eigenlijk ook, en dat wist ik, maar ik was eigenwijs en deed het toch. Soms moet je dat doen… omdat iets doen wat je graag wil óók belangrijk is voor je (mentale) gesteldheid.

Na de overstap en de tweede busrit moest ik nog een behoorlijk eind lopen om bij de Oude Hortus te komen. Ik besloot mijn camera alvast uit mijn tas te halen en mijn fotografieblik op te zetten. Ik kan die fotografieblik heel bewust aan- en uitzetten. Misschien vertel ik jullie daar nog eens uitgebreider over, want anders wordt het een hele lange blog. In ieder geval zag ik dit plaatje toen ik een beetje om me heen keek:

uitzicht, utrecht, ledig erf, stadsbuitengracht, tolsteegsingel, bootjes, gracht, mist
Uitzicht op de Stadsbuitengracht vanaf de Tolsteelsingel

Er werd me een aantal keer gevraagd waar dit nou precies was. Dat het vanaf de Tolsteegsingel en in de buurt van het Ledig Erf was kon ik nog bedenken, maar hoe die gracht heet… Volgens Google Maps heet hij dus de Stadsbuitengracht. (Edit 06-01-2017: volgens Nelleke van Hartje Utrecht heet de gracht officieel inderdaad Stadsbuitengracht, maar wordt hij in de volksmond gewoon de singel genoemd).

Even verderop maakte ik in de Lange Nieuwstraat nog deze foto, die ik erg mooi vind vanwege alle bruintinten.

bloemetjes, muur, bruin, lange nieuwstraat, utrecht

Op dit punt van mijn uitje moest ik een beetje lachen om mezelf: in principe hoef je helemaal niet per se ergens naartoe te gaan om mooie foto’s te maken. Mooie foto’s kun je overal maken; ook onderweg naar wat eigenlijk je einddoel was.

Uiteindelijk kwam ik dan aan in de Oude Hortus, waarvoor de entree trouwens maar 2,50 euro is, als je alleen de tuin wil bezoeken en niet het museum. Toen de man achter de kassa mij met m’n camera aan zag komen zei hij een beetje treurig: ‘En ik moet hier binnen achter m’n kassa blijven zitten…’. Van die opmerking werd ik alleen maar blijer dat ik in staat was om dit uitje te maken (áls er dan een voordeel is aan ziek zijn…).

De planten in de tuin waren inderdaad omlijnd door rijp, wat de tuin nog mooier dan anders maakte.

rijp, wit, oude hortus, utrecht, universiteitsmuseum, planten

In de tuin kwam ik de tuinman tegen: ‘Jahaa, dat worden mooie plaatjes,’ zei hij. ‘Vast wel!’ riep ik terug. Waarna de gids, die buiten stond te genieten van hoe de tuin erbij lag, reageerde met: ‘Ik heb nu al spijt dat ik mijn camera thuis heb laten liggen.’ Verder kwam ik overigens niemand tegen tijdens mijn hele bezoekje. Dat vind ik zo heerlijk aan de Oude Hortus: het is er nooit druk op doordeweekse dagen. Zelfs niet in de vakantie blijkbaar. Ik liep op mijn gemakje alle details te bestuderen en ik nam de tijd om mijn camera zo goed mogelijk in te stellen.

takje, rijp, plant, oude hortus, vorst, utrecht

Zoals jullie zien zijn mijn foto’s heel vaak verticaal. Ik had dat helemaal niet door, tot een vriend het eens opmerkte. Misschien denk ik er vaker dan gemiddeld aan om de camera een kwartslag te draaien? Of heb ik een voorliefde voor onderwerpen die zich verticaal het beste laten fotograferen? Ik weet het niet. Maar ik kan het ook horizontaal hoor:

takje, tak, rijp, vorst, winter, oude hortus, tuin, utrecht

Buiten stond er natuurlijk weinig in bloei in de tuin. Maar de Oude Hortus heeft ook twee kassen, met vijvers. Door de bouw van het dak ontstaan daar soms mooie lijnen in het water.

blad, water, druppel, lijnen, zwart-wit, oude hortus, tuin, utrecht
De lijnen van het dak van de kas in een druppel op een blad.

Na zo’n anderhalf uur fotograferen dronk ik een warme chocolademelk in het gezellige museumcafé. Mijn handen waren inmiddels bijna gevoelloos. Die kleine knopjes op je camera bedienen met handschoenen aan gaat natuurlijk niet handig, dus die was ik al snel zat. Grappig detail is trouwens dat in het Museumcafé een paar jaar terug een foto van mij heeft gehangen, nadat ik tweede werd met een wedstrijd. Dat was deze foto, die ook in de ‘Steuntje in de rug’-kaartenset zit:

blad, herfst, water, kroost, oude hortus, tuin, utrecht

Het eindigde allemaal wat minder leuk: in de bus op de terugweg kwam er razendsnel migraine op. Een scherpe pijn in mijn voorhoofd maakte dat ik bij thuiskomst niet meer op mijn telefoonschermpje kon kijken. Ik ben naar bed gegaan en kwam er pas tegen de avond weer uit. Sindsdien heb ik elke dag migraine gehad. Vandaar dat het ook even duurde voor ik deze fotoserie online kon zetten. Je moet er wat voor over hebben…

Welke foto spreekt jou het meest aan uit deze serie? Ik ben benieuwd!

Wil je een foto van mij op je website/blog, aan je muur, of in je folder? Neem dan contact met me op.