Hoe kan ik op mijn manier het jaar afsluiten in een blog? Dat vroeg ik me de afgelopen dagen af. Marloes van Zoelen, kunstenares, verzamelt lichtpuntjes. Toen haar man verongelukte, werd haar motto: er zijn altijd lichtpuntjes. Hoe donker, saai of kleurloos het leven ook lijkt.

Dat vind ik een mooie instelling, die ook bij mij past. Mijn gezondheid en die van de mensen om me heen liet in 2016 erg te wensen over. Ik heb de uitdaging aangepakt om toch nog de dingen te doen die me blij maken, en om de lichtpuntjes te blijven zien. Die lichtpuntjes van het afgelopen jaar lezen jullie hieronder:

Steun

Toen ik begin november geopereerd werd merkte ik hoe groot het netwerk is dat ik heb opgebouwd in de laatste vijf jaar. Ik heb geen enkel probleem gehad met de praktische dingen die ik niet kon, omdat er altijd wel iemand was die het wilde oppakken. Ook heb ik me niet eenzaam hoeven voelen, omdat er mensen op bezoek kwamen en digitaal contact met me onderhielden. Het maakte al het ongemak een stuk dragelijker.

  • Mijn vrienden waren er om me afleiding te bieden. Even wat leuks doen en niet te hoeven denken aan mijn gezondheid.
  • Mijn ouders wonen op grote afstand, maar waren er wel op de momenten dat het nodig was. Het hele sinterklaasfeest hebben we naar mijn huis verplaatst, zodat ik niet hoefde te reizen.
  • Mijn begeleiding sluit goed bij me aan momenteel. Ze hebben opgepakt wat binnen mijn eigen netwerk niet op te lossen was. Daardoor heb ik me erg veilig gevoeld.
  • Mijn volgers op Twitter hebben me kaartjes gestuurd, vroegen spontaan hoe het met me ging en hebben echt meegeleefd met mijn operatie. Dat vond ik heel bijzonder om te merken en ik heb er veel aan gehad.

A-typist- mijn bedrijf

Mijn grootste trots van 2016 zijn de ‘Steuntje in de rug’-kaarten. Aan het begin van mijn tweede ondernemersjaar ontwikkelde ik mijn eerste (foto)product, waar ik 150 sets van verkocht. Ik ben hier erg trots op en ik hoop in 2017 een nieuw product te kunnen ontwikkelen.

kaarten, beterschap, sterkte, chronisch ziek, ziek, foto's
De ‘Steuntje in de rug’-kaarten

Ook aan het einde van het jaar was er nog een lichtpuntje met de lancering van mijn nieuwe website en blog. Ik ben er trots op dat het me gelukt is om ondanks mijn operatie en het nog steeds lopende herstel, mijn website nog in 2016 te kunnen lanceren.

Concert

2016 was het jaar dat ik voor het eerst sinds 10 jaar weer naar een concert ging. Toen ik op de middelbare school zat ging ik weleens naar kleine concerten, hoewel ik dat al heel eng vond. Daarna kwam een periode van depressies. Ik kwam nauwelijks de deur uit en muziek kon me weinig boeien. Toen ik vrienden kreeg die veel bezig zijn met muziek, ging ik op zoek naar mijn eigen muzieksmaak en die vond ik ook. Ik kreeg er weer plezier in om naar muziek te luisteren en zelfs om weer een beetje muziek te maken.

Eind 2015 ontdekte ik de muziek van Ellie Goulding en toen zij naar Nederland bleek te komen én een vriend waarbij ik me erg veilig voel mee wilde, ben ik het avontuur aangegaan. Op de dag zelf had ik een goede dag (geen migraine), waardoor ik er optimaal van heb kunnen genieten. Ik heb nog maanden nagenoten.

Groei

Al een aantal jaar achter elkaar kan ik groeien in mijn persoonlijke ontwikkeling, zonder zware terugvallen. Daar ben ik erg dankbaar voor.

  • Ik leerde mijn migraine dit jaar nog beter kennen door middel van Psycho Motore Therapie (PMT).
  • Mijn autisme is momenteel niet heel merkbaar aanwezig in mijn leven. Tuurlijk, ik loop dagelijks tegen dingen aan, maar ze beperken me niet zodanig dat ik vastloop. Daar ben ik heel blij mee.
  • Door het herstel van mijn operatie leerde ik mezelf en mijn lichaam serieuzer nemen en leerde ik mijn grenzen beter herkennen.
  • Doordat er wat meer balans is en ik zelf meer in balans sta, leerde ik minder in paniek te raken van veranderingen en onduidelijkheid. Ik leerde er bijvoorbeeld vragen over te stellen of zelfs voor mezelf op te komen.
  • Ik kan weer een stukje beter nee zeggen door te beseffen dat nee zeggen altijd mag, ook zonder reden.

Mijn uitzicht, mijn kat, de natuur

Dit zijn meteen mijn favoriete onderwerpen om te fotograferen.

Sinds anderhalf jaar heb ik een appartement met uitzicht op het westen en dus de zonsondergang. Elke dag geniet ik van hoe anders het er weer uitziet: de wolken, de zon, de blaadjes in de bomen.

uitzicht, zonsondergang, utrecht, brug, prins claus, kanaleneiland

Mijn kat is het liefste wezen op aarde. Bijna elke dag denk ik: wat ben ik blij dat ik jou heb. Ik ben nooit helemaal alleen en ik krijg veel liefde.

kat, pleuntje, pers, langhaar, groene, ogen

Het lukt me vaak niet om ver weg te gaan, maar de natuur is overal. Ik hou van de details in de natuur; om ze op te merken en te fotograferen.

vlinder, struik, natuur, fotografie, foto

Ik hoop dat dit artikel jullie inspireert om ook na te denken over jouw lichtpuntjes van het afgelopen jaar. Onthoud: lichtpuntjes zijn er altijd!