Een paar weken terug schreef ik een blog over mijn ervaringen met het stoppen van antidepressiva. Toen ik ze nog slikte zag ik een oproepje op Twitter, waarin ervaringen met antidepressiva werden gezocht voor een boek. Ik reageerde en deed mijn verhaal ter ondersteuning van het theoretische verhaal van Christiaan Vinkers en Roeland Vis. Inmiddels ben ik dus gestopt én is het boek Even Slikken uitgegeven! Ik las het en vertel je waarom je het zou moeten lezen.

Mythes doorbreken

Even Slikken gaat in op alle mythes die bestaan rondom antidepressiva en bestrijdt het taboe dat eromheen hangt.

Het boek is opgedeeld in drie delen:

  1. Depressie
  2. Antidepressiva
  3. Antidepressiva en de maatschappij

Is er echt een depressie-epidemie en gebruiken we echt zoveel meer antidepressiva dan vroeger? De schrijvers zochten het uit. Ze nemen verschillende onderzoeken onder de loep. We lezen bijvoorbeeld in het nieuws dat 1 miljoen Nederlanders antidepressiva slikken, maar antidepressiva worden ook gebruikt bij angst- en dwangklachten en ook tegen pijnklachten. Ik heb zelf ook een tijdje antidepressiva geslikt om te kijken of het zou helpen tegen mijn hoofdpijn. Dat deed het bij mij helaas niet. Maar daar worden die statistieken dus wel door verstoord. 1 miljoen antidepressiva-gebruikers betekent niet dat er 1 miljoen Nederlanders depressief zijn.

Hoe goed werken antidepressiva eigenlijk in vergelijking met een placebo? En is psychotherapie tegen depressie wel zo effectief als we denken? Moet er wel een keuze gemaakt worden tussen pillen of praten? Het boek bevat een aantal pagina’s over het stoppen van antidepressiva en de mythe die bestaat over afhankelijkheid van de medicijnen. Vaak willen mensen zelfs stoppen naar aanleiding van negatieve berichten in de media. Ik vind het goed dat daar ook aandacht voor is, aangezien er nog niet zoveel over bekend is.

Omslag boek Even Slikken

Schrijvers

Even Slikken is geschreven door Christiaan Vinkers (psychiater bij het Hersencentrum van het UMC Utrecht) en Roeland Vis (ziekenhuisapotheker van het St. Antonius in Nieuwegein en Utrecht). Ze vergelijken op creatieve wijze de gegevens die bestaan over antidepressiva door ze te vergelijken met andere medicijnen of andere ziektes. Hierdoor wordt het heel beeldend en snap je als lezer hoe vreemd sommige statements over antidepressiva zijn.

Veel dingen die ik op het internet lees van andere mensen die ervaring hebben met antidepressiva zijn terug te vinden in het boek. Dat vind ik erg positief. Dat twee deskundigen erover schrijven die zowel de wetenschappelijke kant meenemen, maar ook duidelijk naar patiënten hebben geluisterd.

Ervaringen van patiënten

Wat naar mijn mening enorm veel toevoegt aan het boek zijn de ervaringen van (familie van) mensen die antidepressiva gebruiken. De ervaringen ondersteunen het verhaal van de deskundigen. De meeste mensen hebben stigmatiserende opmerkingen gehoord over hun antidepressivagebruik. Het wordt vaak gezien als de weg van de minste weerstand en dat kan veel schuldgevoelens oproepen. Zelf heb ik dat ook ervaren. Ik stopte drie jaar terug, wat niet goed ging en ik wilde weer beginnen, waarop mijn begeleiding vond dat ik het zelf moest proberen. Terwijl ik dat al zes maanden aan het proberen was, maar het alleen maar slechter ging. Toen ik weer begon voelde dat als falen.

Het boek is voor mij als patiënt dus erg herkenbaar en na het lezen kan ik berichten in de media wat meer nuanceren. Voor artsen lijkt het boek me ook zeker heel nuttig. Na het lezen van het boek weet je wat er speelt bij patiënten en kun je eventuele zelfstigma’s wegnemen.