Recensie: Het mens achter de labels, van de dsmmeisjes

De website van de dsmmeisjes volg ik al sinds hij werd opgericht door Anne en Rivka. De website kenmerkt zich voor mij vooral door de zeer openhartige blogs van de verschillende schrijvers die echt een kijkje geven in de gedachten van iemand die leeft met een psychische stoornis. Nu is er ook een boek van de dsmmeisjes: Het mens achter de labels. Ik vroeg een recensie-exemplaar aan en in deze blog vind je mijn mening na het lezen ervan.

Het doel dat de dsmmeisjes hadden met het uitbrengen van een boek was om ook hulpverleners te bereiken, die vaak wat minder met de computer hebben. Door middel van een subsidie uit de socialrungelden, was het mogelijk om exemplaren te drukken die gratis aan hulpverleners verstrekt zijn.

Het boek

Op dsmmeisjes.nl schrijven meer dan 150 mensen over hun ervaringen. Met zo’n 30 van hen werd het boek samengesteld. Het mens achter de labels bestaat uit portretten met interviews van mensen met verschillende psychische stoornissen. Daarnaast staan er blogs in het boek (die al eerder gepubliceerd werden op de website). Dit maakt dat het boek vrij luchtig te lezen is, ondanks de soms zware inhoud. De interviews en de blogs zijn vaak niet langer dan twee of drie pagina’s, waardoor je niet veel concentratie nodig hebt om een stuk te lezen. Het nadeel hiervan is dat het soms wat chaotisch over kan komen. Ik kon zelf bijvoorbeeld niet echt een structuur vinden in de verdeling van de interviews en blogs.

In de interviews wordt ook telkens de vraag gesteld: ‘Wat kunnen je naasten doen om jou te helpen?’ Dit maakt het boek, naast dat het herkenning geeft voor mensen die ook een psychische stoornis hebben, ook geschikt voor naasten van mensen met psychische klachten, en hun hulpverleners.

Labels

Het boek is ingedeeld per stoornis. In elk hoofdstuk staan interviews en blogs rondom dat onderwerp. Er zijn bijvoorbeeld hoofdstukken over eetstoornissen, angsten, psychosomatische klachten, PTSS en DIS (autisme komt helaas niet voor in het boek). Dit lijkt allemaal erg te focussen op DSM-diagnoses, maar de boodschap van het boek is juist om verder te kijken dan het label. Zoals de dsmmeisjes op hun website schrijven: “Die DSM is soms een handig hulpmiddel, maar definieert niet wie we zijn.”

Ook in het voorwoord gaat Esther van Fenema (psychiater) daar op in. Ze schrijft dat de DSM nodig is voor eenduidigheid, maar dat je als echte hulpverlener vooral nieuwsgierig moet zijn naar de unieke persoon met het bijzondere verhaal.

Het laatste hoofdstuk

Aan het einde van het boek volgt een hoofdstuk met de titel: ‘Wat we nog meer willen vertellen over de DSM…’ Daar vond ik zelf eigenlijk de meest interessante en waardevolle verhalen te vinden. Bijvoorbeeld een oproep van een hulpverlener om te kijken naar wat er achter bepaald gedrag zit en je niet blind te staren op een diagnose. Daarnaast een verhaal over euthanasie en over hoe het als man voelt in de ggz. Over hoe je kunt twijfelen aan je mannelijkheid als je voornamelijk vrouwelijke hulpverleners ziet en met vrouwen in behandeling bent.

Het mens achter de labels is bijvoorbeeld te koop via bol.com.

3 gedachten over “Recensie: Het mens achter de labels, van de dsmmeisjes”

  1. Dag Anne,

    Dank je voor deze blog. Blij dat ik deze website kan leren kennen.

    Heb enkele maanden geleden op 50-jarige leeftijd de diagnose ASS gekregen en het thema ‘Hoe nu verder’ houdt me nogal bezig.

    Groetjes,
    Fabian

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.