Bij overprikkeling of overbelasting, kan er bij autisme een explosie (meltdown) of een implosie (shutdown) ontstaan. Het gedrag is dan niet meer controleerbaar. Bij de meltdown gaat het over naar buiten gericht gedrag, en bij de shutdown gaat het over naar binnen gericht gedrag. De oorzaken zijn vaak hetzelfde. Een shutdown kan daarom ook in een meltdown overgaan en andersom.
De shutdown wordt soms ook wel vergeleken met de freeze-reactie in een stressvolle situatie, en de meltdown met de fight-reactie. Die vergelijking helpt om het te begrijpen, maar het is een beeld en geen volledige verklaring: een shutdown gaat niet alleen over angst of gevaar, maar vooral over een brein dat (tijdelijk) niets meer kan verwerken.
In deze blog gaat het over de instorting/implosie: de shutdown. Ik geef je er informatie over, zodat je beter weet wat het is. Ik laat ook een aantal autistische mensen aan het woord die beschrijven hoe zij een shutdown ervaren. Wellicht herken je het bij jezelf. Deze blog is in 2026 bijgewerkt met nieuwere inzichten, extra tips en links naar plekken waar je meer kunt lezen.
Over de meltdown kun je meer lezen in deze blog.
Wat weten we over de shutdown?
Lang kwam bijna alle kennis over shutdowns uit ervaringsverhalen van autistische mensen zelf. Dat is nog steeds de belangrijkste bron, maar er komt langzaam ook wetenschappelijk onderzoek bij. Een paar inzichten van de afgelopen jaren:
- Een shutdown is onvrijwillig en beschermend. Volgens psychologen Emma Hinze, Michelle Garnett en Tony Attwood probeert het brein bij een shutdown energie te sparen en verdere stress te beperken. Je lichaam en brein gaan in een soort ‘laagstand’ (hypoarousal). Het is dus geen keuze.
- Maskeren speelt een grote rol. Dezelfde auteurs noemen maskeren (je autisme verbergen of aanpassen aan anderen) als iets dat de belasting extra opstapelt. Wie de hele dag ‘normaal’ doet, heeft minder reserve over voor prikkels en veranderingen.
- Autistische mensen beschrijven shutdowns opvallend vaak met dezelfde beelden. In een studie uit 2025 (Paris, Lodestone, Houser & Lewis, Autism in Adulthood) analyseerden onderzoekers de woorden van 86 autistische volwassenen. Ze vonden zes terugkerende metaforen: bevroren zijn, een computer die crasht (‘vastzitten op het blauwe scherm’), in jezelf keren, het niet meer bij kunnen houden, overlevingsmodus, en een rol spelen.
- Ook kinderen en jongeren herkennen het. In een studie met acht autistische kinderen en jongeren (8 tot 18 jaar) beschreven zij shutdown als je leeg, zwaar en ‘bevroren’ voelen, alsof er een deken van honderden kilo’s op je ligt.
- Vaker shutdowns kan een waarschuwing zijn. Als shutdowns steeds vaker voorkomen, kan dat een teken zijn dat je richting een autistische burn-out gaat.
Er is nog veel niet bekend. Er bestaat bijvoorbeeld nog geen officiële definitie van een shutdown, en er zijn nauwelijks cijfers over hoe vaak het voorkomt. Een arts of psycholoog kan niet vaststellen of jij last hebt van shutdowns. Je eigen ervaring is dus net zo waardevol als wat er in de boeken staat.
Wat kan een shutdown veroorzaken?
Deze lijst is waarschijnlijk niet compleet, maar hieronder vind je een aantal dingen die een shutdown kunnen veroorzaken.
- Te veel sensorische, emotionele, lichamelijke of sociale input: veel autistische mensen verwerken prikkels intenser of minder gefilterd. Geluid, licht, drukte, gesprekken en emoties komen allemaal binnen. (Dit kan overigens ook gaan over je eigen emoties). Op een gegeven moment is het ‘vol’ en kan je brein niets meer aan.
- Hoge of onduidelijke verwachtingen, eventueel door PDA: als je het gevoel hebt dat je iets moet wat je niet kunt, of niet weet wat er precies van je verwacht wordt, geeft dat veel druk. Bij PDA kunnen zelfs gewone verzoeken al als een bedreiging voelen.
- Onbegrip, of niet in staat zijn om duidelijk te maken wat je wilt of nodig hebt: het kost veel energie als je je niet begrepen voelt, of als je niet de woorden vindt om uit te leggen wat er aan de hand is. Sommige autistische mensen hebben minder of geen gesproken taal tot hun beschikking. Die machteloosheid kan de spanning snel verder opbouwen.
- Onduidelijkheid: niet weten wat er gaat gebeuren, hoe lang iets duurt of wie er komen, zorgt voor onrust. Je hoofd blijft dan bezig met alle mogelijkheden, en dat vreet energie.
- Veranderingen, ook kleine (een afspraak die verschuift, een andere route): een verandering betekent dat je je plan in je hoofd moet omgooien. Ook een kleine wijziging kan veel kosten, zeker als je al moe bent.
- Slaapgebrek: na een slechte nacht heb je minder reserve. Prikkels komen harder binnen en je kunt minder hebben voordat het te veel wordt.
- Stress: ook door dingen die niet direct met de situatie te maken hebben, vult de emmer alvast. Daardoor is er minder ruimte voor wat er verder op je afkomt.
- Pijn of ziekte: als je lichaam pijn heeft of ziek is, gaat daar veel energie naartoe. Het is onzeker wanneer het weer beter zal gaan en soms weet je helemaal niet wat er scheelt.
- Maskeren: lang je best doen om je aan te passen kost veel energie, ook als je het zelf niet direct merkt.
- Lichaamssignalen te laat opmerken: veel autistische mensen merken honger, dorst, kou of vermoeidheid pas laat op. Dan raakt je reserve ongemerkt op.
- Te veel beslissingen of overgangen op een dag: steeds moeten schakelen tussen taken, plekken of mensen.
- Opgestapelde belasting: een paar drukke dagen achter elkaar, zonder tijd om bij te komen.
Soms is niet heel duidelijk wat precies de shutdown veroorzaakt heeft. Vaak zijn er al dingen opgestapeld, en dan kan een druppel (bijvoorbeeld één hard geluid) de emmer doen overlopen. Het helpt om niet alleen naar die druppel te kijken, maar ook naar wat er al in de emmer zat.
Vroege signalen van een shutdown
Sommige mensen voelen een shutdown al aankomen en voor andere lijkt het helemaal uit het niets te komen. Of je merkt bijvoorbeeld achteraf dat er al signalen waren. Die zijn voor iedereen anders, maar denk aan:
- Woorden minder snel kunnen vinden of zinnen niet afmaken
- Meer of juist minder stimmen dan normaal
- Gevoeliger worden voor geluid, licht of aanraking
- Sneller geïrriteerd raken
- Het gevoel dat je ‘achter de feiten aanloopt’ in een gesprek
- Een wazig, zwaar of leeg hoofd
Tip: maak een eigen signaleringsplan met drie kleuren. Groen: zo gaat het als het goed met je gaat. Oranje: deze signalen betekenen dat je moet gaan bijsturen. Rood: nu is het tijd om je terug te trekken. Zo’n lijst helpt jou, maar ook de mensen om je heen. Die kunnen je dan ook helpen signaleren wanneer het richting oranje of rood gaat.
Kenmerken van een shutdown
Hoe ziet zo’n shutdown er dan uit? Er zijn veel tekenen die kunnen wijzen op een shutdown. Hieronder vind je een zo uitgebreid mogelijke lijst, maar er zullen vast meer kenmerken zijn.
- Tijdelijk verlies van basisvaardigheden (bijvoorbeeld niet meer kunnen praten en/of bewegen)
- Je terugtrekken of alleen willen zijn
- Voor je uit staren en verminderd of geen oogcontact maken
- Traag of niet reageren op vragen, of alleen heel korte antwoorden geven
- Geen keuzes of beslissingen meer kunnen maken
- Emotioneel zijn (huilen, dit kan ook passen bij een meltdown)
- Geïrriteerd/lichtgeraakt zijn
- Je heel angstig voelen
- Uitputting, willen slapen
Een shutdown kan (achteraf) ook ervaren worden als iets positiefs. Het kan een reset zijn voor het brein. Maar het kan ook heel zwaar zijn. In tegenstelling tot de meltdown is de shutdown veel slechter zichtbaar en kan soms helemaal niet opvallen voor andere mensen. Je draagt het dan in je eentje.
Hoe vaak komt het voor?
Niet iedereen met autisme heeft meltdowns of shutdowns. Sommigen hebben allebei, sommigen geen van beide. Op Twitter (nu X) deed ik een aantal polls.

Betrouwbare cijfers uit onderzoek zijn er nog steeds niet. Wel zie je dat de shutdown de laatste jaren meer aandacht krijgt, ook in voorlichting van autismeorganisaties. Dat is belangrijk, want juist omdat een shutdown zo slecht zichtbaar is, wordt hij makkelijk over het hoofd gezien.
Verschil met andere toestanden, zoals dissociatie of autistische burn-out
Een shutdown lijkt soms op andere toestanden. Het helpt om ze uit elkaar te houden, omdat er telkens iets anders nodig is.

Dissociatie. Bij een shutdown krijg je vaak wel alles mee wat er om je heen gebeurt. Dit maakt het anders dan dissociatie, waarbij je je mogelijk verminderd bewust bent van jezelf en je omgeving. Bij dissociatie ga je vaak op de automatische piloot verder. Simpele taken lukken dan vaak nog wel, waar dat bij de autistische shutdown anders kan zijn. Dissociatie is een beschermingsmechanisme van het brein om met stressvolle of traumatische situaties om te gaan. Een shutdown volgt meer na uitputting door bepaalde input.
Autistische inertie. Inertie is de moeite die veel autistische mensen hebben om ergens aan te beginnen, of juist om ergens mee te stoppen. In een studie uit 2023 met 24 autistische volwassenen beschreven deelnemers het als ‘leven in uitersten’: niet kunnen beginnen of niet kunnen stoppen, met niets ertussenin (Rapaport e.a., Autism). Van buiten kan het op een shutdown lijken, maar het is geen reactie op overbelasting op dat moment.
Catatonie. Dit is zeldzaam, maar wel belangrijk om te kennen. Bij catatonie lopen bewegen, praten en dagelijkse vaardigheden langdurig vast. Volgens de National Autistic Society kunnen shutdowns die steeds langer duren of vaker voorkomen een vroeg waarschuwingssignaal zijn. Merk je dat iemand (of jijzelf) wekenlang achteruitgaat in bewegen, zelfzorg of praktische vaardigheden? Neem dan contact op met de huisarts.
Autistische burn-out. Een shutdown kan uren tot dagen duren. Als het langer duurt, zou je waarschijnlijk spreken van een autistische burn-out. Een autistische burn-out kan weken, maanden of jaren duren. De shutdown is een onmiddellijke, tijdelijke reactie op input (van buiten), terwijl de autistische burn-out geleidelijk kan ontstaan na een lange periode van stress en verwachtingen, en langer duurt. Krijg je steeds vaker shutdowns? Zie dat dan als een signaal om goed op je energie te letten.
Mijn ervaring met shutdowns
Ik heb zelf alleen shutdowns, geen meltdowns. Ik heb al jaren geen shutdowns gehad, omdat ik een goede balans heb gevonden in mijn planning en omdat er geen mensen zijn die te hoge verwachtingen van me hebben. Ik ben daardoor tot een bepaalde basisrust gekomen, waardoor dingen als plotselinge veranderingen of prikkels, me niet meteen van mijn stuk brengen.
Ik heb een periode gehad met veel shutdowns. Het kwam bijna elke dag wel voor. Ik was toen depressief, zat slecht in mijn vel, en had begeleiding die erg hoge verwachtingen van me had, vooral qua hoe ik met mijn emoties om moest gaan. Het lukte me niet om daaraan te voldoen en elke keer als ik een hard geluid hoorde, er iets veranderde, of een begeleider iets tegen me zei dat me triggerde, raakte ik in een shutdown.
Wat bij mij het eerste uitvalt is mijn mogelijkheid om te praten. Het voelt alsof er duizend gedachten door mijn hoofd gaan die ik niet kan afmaken en kan verwoorden. Als ik al in een shutdown zit, en de prikkels die het veroorzaakt hebben gaan nog door, dan verlies ik ook de mogelijkheid om te bewegen en raak ik in een complete bevriezing. Het enge daarvan is dat ik dan niet meer zelf weg kan komen uit de situatie.
Hoe voelt een shutdown
Verschillende andere autistische mensen hebben ook hun ervaring gedeeld over hoe het voelt om in een shutdown te zitten:
Leo: “Je kijkt maar kan niet zien. Je hoort maar kan niet luisteren. Je denkt maar kan niet verwoorden. Je beweegt maar kan niet handelen.”
Maureen: “Shutdown is voor mij alsof mijn output kapot is. Ik wil wel, maar er komt weinig tot niets inhoudelijks meer uit. Ik kan dus nog wel communiceren (hallo, fijne dag, gefeliciteerd met je verjaardag, succes, dat niveau), maar iets dat ergens over gaat of inhoudelijk reageren lukt niet.”
Linda: “Als een Windows access violation terwijl er van buitenaf maar op de muis, enter en spatiebalk geramd blijft worden. Ik kan die externe input dan niet meer verwerken. Klap dicht (verbaal en uit contact met lichaamssentaties) terwijl mijn hoofd als een bezetene gaat razen.”
Annette: “Ik keer helemaal in mezelf. Praten lukt bijna niet meer, alleen op automatische piloot. Maar ook koken, muv een paar basisgerechten lukt niet meer. Vaak ontstaan er irreële angsten.”
Mieke: “Alsof de radioverbindingen wegvallen. Alsof ik in een lege gymzaal zit met alleen een vaag muziekje op de achtergrond. Ik kan niet meer zeggen wat ik wil zeggen, de woorden komen er niet uit. Ik kan mijn deken niet pakken, niet bij mijn glas water. Alleen wachten tot het overgaat. Ik kan geen prikkels meer verdragen, zeker geen licht meer. Ik druk dan vaak een kussen of sjaal tegen mijn ogen, met flink veel druk.”
Anoniem: “Ik zit alleen in mijn hoofd, zonder energie om te praten. In plaats van een snelle zoekmachine voor woorden heb ik alleen nog een zwaar papieren woordenboek waarin ik elk woord dat ik moet zeggen moet opzoeken. Elke vraag die iemand stelt voelt als zwaar werk en maakt mij kwaad.”
Moira: “Bij mij is een shutdown dat ik alles nog hoor en alles nog voel enzovoorts maar ik kan niks meer processen. Ik zit vast in een lichaam dat even niets meer kan verwerken. Ik heb nog gedachtes Enzo maar mijn hersenen hebben even mijn lichaam vastgelegd zodat ik even kan verwerken.”
Opvallend is dat de beelden die hier gebruikt worden (een computer die vastloopt, wegvallende verbindingen, in jezelf keren, vastzitten in je lichaam) komen precies overeen met wat onderzoekers in 2025 terugzagen bij 86 autistische volwassenen. Dat laat zien hoe herkenbaar deze ervaring is, ook al is hij van buiten zo slecht te zien.
Wat is een shutdown NIET?
Een shutdown is niet bedoeld om andere mensen te beïnvloeden, bijvoorbeeld om iets gedaan te krijgen, of juist om iets te ontwijken. De shutdown is gericht op de persoon zelf en niet op andere mensen. Het wordt dus niet expres ingezet om aandacht of hulp te krijgen, zielig gevonden te worden.
Een shutdown is ook niet:
- Luiheid of onwil. Het lichaam en brein kúnnen op dat moment niet meer.
- Boos zwijgen of iemand negeren. Iemand in shutdown is niet ‘gepikeerd’, maar heeft geen toegang tot woorden.
- Iets wat je met wilskracht kunt stoppen. Aansporen om ‘gewoon even te praten’ of ‘je erover heen te zetten’ maakt het juist erger.
- Lastig of ‘probleemgedrag’. Het is een reactie op overbelasting, geen gedrag dat gecorrigeerd moet worden.
Kun je een shutdown voorkomen?
Helemaal voorkomen kan niet, maar je kunt de kans wel flink verkleinen. In mijn eigen ervaring zit de sleutel vooral in balans en basisrust: hoe meer reserve je hebt, hoe minder snel een onverwachte prikkel je onderuit haalt.
- Houd je energie bij. Bijvoorbeeld door in je agenda activiteiten een kleur te geven en niet te veel rode activiteiten op één dag of in één week te plannen. Of door met een ergotherapeut de Activiteitenweger in te vullen.
- Plan herstel in. Zet na drukke dagen of sociale afspraken bewust een rustige dag of dagdeel in je agenda, en zie dat als een afspraak die net zo belangrijk is.
- Gebruik je signaleringsplan. Kijk tijdens drukke dagen af en toe hoe het met je gaat: zit je nog in het groen, of ben je al in het oranje?
- Maskeer minder waar het veilig is. Dat bespaart energie. Je hoeft het niet overal te doen, maar thuis of bij vertrouwde mensen kan het al veel schelen.
- Zorg voor voorspelbaarheid. Vraag om een duidelijke planning, agenda of programma vooraf, en om een seintje als er iets verandert.
- Let op de basis. Eten, drinken, slaap en pauzes klinken simpel, maar juist die vallen als eerste weg op drukke dagen.
- Maak een shutdownplan. Schrijf op wat je merkt als het misgaat, wat je dan nodig hebt en wat anderen wel en niet moeten doen. Deel het met mensen in je omgeving, of met school of werk. Zet het ook in je telefoon, zodat je het kunt laten zien als je niet kunt praten.
- Houd een communicatiemiddel bij de hand. Bijvoorbeeld een kaartje, een notitie in je telefoon of de sleutelhanger voor non-verbale communicatie uit de A-typist winkel.
Hoe kom je weer uit een shutdown?
Alle (over)belasting vermijden is bijna niet mogelijk. Dus hoe kom je uit een shutdown als je er eenmaal in zit?
- Ga weg uit de uitlokkende situatie als je daar nog in zit. Dit kan door echt weg te gaan (naar huis), maar ook door even naar de wc te gaan of door een noise cancelling koptelefoon of zonnebril op te zetten.
- Zoek een veilige plek. Dit kan je bed zijn of de bank, onder de tafel of in een hoek, met bijvoorbeeld een deken over je heen.
- Verminder prikkels: licht uit of gedimd, geluid weg, telefoon op stil.
- Ga rusten of slapen.
- Geef het tijd. Een shutdown gaat over, ook al voelt dat op dat moment niet zo. Probeer jezelf niet te haasten.
- Communiceer zonder woorden als praten niet lukt: typen op je telefoon, een kaartje laten zien, knikken of wijzen.
- Stel beslissingen uit. Alles wat niet nu hoeft, kan later.
- Geef jezelf niet op je kop voor wat je voelt of ervaart, en laat gevoelens er zijn.
- Een huisdier kan helpen om weer in het nu te komen. Sommige autistische mensen hebben hiervoor een hulphond die diepe druk kan aanbieden.
- Je kunt verschillende ontspanningstechnieken inzetten, zoals mindfulness, ademhalingsoefeningen, of een warme of juist koude douche.
- Gebruik hulpmiddelen, zoals een fidget toy of een verzwaringsdeken. Diepe druk, zoals Mieke beschrijft met een kussen tegen haar ogen, helpt veel mensen.
- Als het weer kan: eet of drink iets kleins. Je lichaam heeft veel energie verbruikt.

In de A-typist winkel vind je deze sleutelhanger, waarmee je zonder te spreken aan kunt geven wat je voelt of wat je wil.
Herstel na de shutdown
Als de shutdown voorbij is, ben je vaak nog niet meteen hersteld. Veel mensen voelen zich nog uren of zelfs een paar dagen moe, leeg of extra gevoelig.
- Plan na een shutdown bewust extra rust in, en schrap wat kan.
- Kijk later, als je weer energie hebt, rustig terug: wat zat er al in de emmer, en wat was de druppel? Zonder oordeel, alleen om ervan te leren.
- Pas je signalenlijst of shutdownplan aan als je iets nieuws hebt ontdekt.
- Merk je dat shutdowns steeds vaker komen of langer duren? Neem dat serieus en bespreek het met iemand die je vertrouwt, of met je huisarts of behandelaar.
Wat kun je als omgeving doen?
Dit is natuurlijk voor iedereen persoonlijk. Er zijn mensen die in een shutdown echt alleen moeten zijn, omdat ze er anders niet uit komen. Elke prikkel is er dan één te veel. Er zijn ook mensen die aanwezigheid van iemand anders juist fijn vinden en die begeleiding nodig hebben om er weer uit te komen.
- Weet van tevoren wat je moet doen. Bespreek al een keer met de persoon (of met personen die dichtbij staan) hoe je kunt helpen mocht een shutdown zich voordoen. Vraag of er een shutdownplan is.
- Help de persoon uit de situatie te halen of de situatie zo aan te passen dat de (sensorische) overbelasting stopt. Het kan nodig zijn om iemand fysiek uit de situatie te begeleiden. Bespreek altijd van tevoren of je iemand hierbij aan mag raken of niet.
- Verminder prikkels: dim het licht, zet muziek of tv uit, vraag anderen om even weg te gaan.
- Laat de persoon alleen (als dat gewenst is).
- Stel geen of weinig vragen. Als het echt moet: gebruik korte ja/nee-vragen, die met een knik beantwoord kunnen worden.
- Praat rustig, zacht en in korte zinnen.
- Bied een andere manier van communiceren aan, zoals een telefoon om op te typen, pen en papier of kaartjes.
- Spreek geen verwachtingen uit.
- Neem praktische dingen over als dat helpt, bijvoorbeeld een afspraak afzeggen of iemand naar huis brengen.
- Toon begrip en veroordeel niet.
- Laat stimmen toe: het helpt veel mensen om te reguleren.
- Bij sommige mensen kan het helpen om een stevige knuffel te krijgen. Vraag dit altijd van tevoren.
- Begin na afloop niet meteen over wat er gebeurd is. Geef eerst tijd om te herstellen en vraag later, als er weer energie is, wat geholpen heeft.
- Preventief: zorg voor voorspelbaarheid en duidelijkheid over de planning.
Preventief: het Autistic SPACE-model van Mary Doherty, Sue McCowan en Sebastian Shaw (2023) is een handig kader om autistische mensen in zorg, onderwijs of werk beter te ondersteunen. SPACE staat voor Sensory needs (zintuiglijke behoeften), Predictability (voorspelbaarheid), Acceptance (acceptatie), Communication (communicatie) en Empathy (empathie). Ook fysieke ruimte, verwerkingsruimte en emotionele ruimte horen erbij.
Gerelateerde Berichten
- Wat is een meltdown bij autisme, hoe voelt het en wat doe je eraan?
Bij overprikkeling of overbelasting, kan er bij autisme een explosie (meltdown) of een implosie (shutdown)…
- 'Vorige week kon je het nog, dus nu ook.' Autisme en wisselend functioneren
Ik heb wat sommige mensen 'hoogfunctionerend autisme' zouden noemen. Bij het woord hoogfunctionerend komt vaak…
- Wat ik in 20 jaar heb geleerd over autisme en rust
Mijn autismediagnose kreeg ik in 2007, alweer bijna 20 jaar geleden. Daarna begon een intensieve…
16 gedachten over “Wat is een shutdown bij autisme, hoe voelt het en wat doe je eraan?”
Wanneer je tijdens een shutdown je vermogen om te spreken verliest, kan het ook helpen om een gebaar met je naasten af te spreken om dat duidelijk te maken. Mijn partner heeft het niet altijd door als dit gebeurt, nu steek ik mijn hand op om duidelijk te maken dat spreken niet meer lukt en dat hij beter kan stoppen met het stellen van vragen.
Inderdaad, zo handig! Mijn partner en ik hebben een tijd geleden een online gebarentaal cursus gevolgd (via gebarenchallenge.nl) en dit heeft zo veel geholpen! Mijn partner heeft weleens momenten dat spreken even niet lukt, en tegenwoordig kan die dan een gebaar maken of letterlijk een woord spellen met het gebarenalfabet, en dan begrijp ik wat die nodig heeft.
Dankjewel voor deze blog, wat een herkenning! Ik heb de laatste tijd vaker last van selectief mutisme en dit beschrijft hoe het voelt. Het is zo lastig om dit uit te leggen aan anderen en ook voor mezelf om te accepteren. Maar omdat ik in dit verhaal lees dat ik niet de enige ben hoop ik in de toekomst wat milder te kunnen zijn voor mezelf.
Ik ben onlangs in shutdown gegaan. Gevolg, twee dagen onwettige afwezigheid. Een vermoeden van Asperger had ik al enige tijd. Door de recente gebeurtenissen op mijn werk ben ik actief op zoek gegaan naar antwoorden. Hiermee kan ik echt aan de slag, zo herkenbaar allemaal.
Heel herkenbaar allemaal. Dank voor dit bericht en de beschrijving. Ik vind het altijd lastig om uit te leggen hoe het voelt. Mn hoofd raast al een gek. En ik kan dan geen informatie krijgen of delen.
Ik zou graag in contact komen met een specialist om te laten beoordelen of er sprake is van een meltdown. Diagnose pdd nos . Wie kan ik het beste benaderen ?
Hoi Silvia, een meltdown is geen officiële diagnose of iets dergelijks, maar meer een symptoom dat bij sommige mensen met autisme voorkomt. Het is daarnaast iets wat bij veel professionals nog niet bekend is. Ik denk dus dat het lastig zal zijn om een specialist te vinden die hier iets zinnigs over kan zeggen. Daarnaast is de vraag wat je ermee kan bereiken als je weet dat het een meltdown is. Ik denk: als de persoon autistisch is en het lijkt op een meltdown, dan zal het waarschijnlijk wel een meltdown zijn en kun je met behulp van de tips in deze blog of die je verder op internet vindt, kijken of je toekomstige meltdowns kunt voorkomen of er sneller weer uit kan komen. Komt het vaker voor en gaan er dingen kapot of heeft de persoon er zelf veel last van, dan zou je een huisarts, psycholoog of psychiater op kunnen zoeken om te kijken hoe je overprikkeling kunt voorkomen of dat er misschien medicatie is die kan helpen om minder overprikkeld te raken. Ik hoop dat ik je hiermee een stapje verder heb geholpen en veel sterkte gewenst!
Dank voor je reactie. De brief waarin de bevindingen staan ( die voor de huisarts is bedoelt) zou ik die als persoonlijk naar jou kunnen mailen, om mee te kunnen bekijken of dit inderdaad symptomen zijn van een meltdown ?
Hoi Silvia, ik snap dat je graag wil weten wat het precies geweest is, maar ik zou de mail aan de huisarts versturen en afwachten wat die zegt. Mijn informatie over meltdowns beperkt zich tot mijn eigen ervaringen en wat ik op internet gelezen heb. Ik kan dus niet bepalen of het om een meltdown gaat of niet.
Ik heb zelf ook ontzettend veel last van shutdown’s door mijn autisme. Ik loop daardoor momenteel bij een psycholoog, waar ik cognitieve gedrags therapie krijg om stress te behandelen en mijn grenzen sneller aan te geven bij mijn baan of familie. Mischien ook wat voor jou.
Hi
Bedankt voor de goed bedoelde adviezen.
Ze vereisen bijna allemaal dat ik iets doe, hetgeen precies is wat ik niet kan.
Douchen ? Dan moet de douche daarna weer droog, afdrogen etc wat een werk
Enz
Heb een ja maar brein gekregen
Heb zaterdag een shutdown meegemaakt van een goede vriend. Ik wist niet wat te doen> we waren een dag weg, en konden niet zomaar weg uit de situatie. Ik heb hem naar een bank geleid en ben naast hem blijven zitten en heb zijn hand gewreven. dat liet hij toe. duurde een uur ongeveer. Toen ben ik met hem naar een terras gegaan om cola (zijn lievelingsdrank) te drinken. Neen half uur op het terras ging het steeds beter. Hij heeft geen diagnose maar ik heb een zoon met ASS veel over gelezen en ik ben 100% overtuigd dat hij ASS heeft. Ik vond het naar hem zo te zien , maar het lezen erover helpt mij te leren wat te doen. Helaas wil hij geen hulp